Konfiguracja interfejsów sieciowych z linii komend
Często się zdarza, że tego samego notebooka używamy zarówno w domu, jak i w pracy. Po podłączeniu laptopa do sieci domowej lub korporacyjnej często musimy ponownie konfigurować interfejs sieciowy naszego komputera. "Wklikiwanie" za każdym razem nowych ustawień LAN-u nie jest jednak zbyt wygodne. Aby usprawnić to zadanie, możemy posłużyć się narzędziem linii komend netsh. Za jego pomocą zmodyfikujemy ustawienia protokołów sieciowych, routingu, DHCP, WINS itd. Dodatkową zaletą pracy z tym programem jest możliwość zmiany tych parametrów nie tylko na lokalnej maszynie. Netsh umożliwia także współpracę ze zdalnymi komputerami, co ma niebagatelne znaczenie dla administratorów. Jak zatem ułatwić sobie konfigurację karty sieciowej? Na początek powinniśmy stworzyć pliki tekstowe z istniejącymi już konfiguracjami naszego interfejsu. W tym celu w linii komend wydajemy polecenie - netsh interface ip dump > plik.txt. Spowoduje ono zapisanie bieżącej konfiguracji interfejsu sieciowego do pliku o nazwie plik.txt. Następnie, edytując jego zawartość, zmieniamy wpisy dotyczące adresu IP (addr), maski (mask) i domyślnej bramy (gateway). Podobnie musimy postąpić, jeśli chodzi o adresy IP serwerów DNS i WINS. Po tej operacji wystarczy, że zapiszemy dwie kopie zbioru, który będzie zawierałodpowiednio wpisane parametry poszczególnych LAN-ów. Pliki najwygodniej nazwać tak, aby można było łatwo ustalić, jakie ustawienia zawierają, np. dom.txt i praca.txt. Teraz, aby zmienić konfigurację naszego interfejsu sieciowego, wystarczy z linii komend wpisać polecenie netsh exec dom.txt lub netsh exec praca.txt. Gdy chcemy w pełni zautomatyzować wprowadzane zmiany, powyższe polecenia umieszczamy w osobnych plikach wsadowych (np. dom.bat). Wówczas zmiana konfiguracji sieci będzie się sprowadzała do uruchomienia wygenerowanego zbioru.
Klawisze funkcyjne
Niewiele osób wie, że obsługę Wiersza polecenia znacznie ułatwiają klawisze funkcyjne. Za ich pomocą możemy nieco usprawnić i przyspieszyć współpracę z linią komend.
F1 – każde naciśnięcie tego klawisza powoduje wpisanie kolejnych znaków ostatnio wywoływanego polecenia.
F2 – wyświetla okienko dialogowe z prośbą o podanie znaku. Po jego wprowadzeniu zostanie wpisana część ostatniego polecenia do miejsca w którym po raz pierwszy on występuje. Jeśli ostatnią komendą było „uptime”, wciśnięcie [F2] i podanie m spowoduje pojawienie się w Wierszu frazy „upti”.
F3 – wstawia całe ostatnio wpisanie polecenie.
F4 – wyświetla okienko dialogowe i działa podobnie jak klawisz [F2]. W tym wypadku podanie znaku skutkuje usunięciem części frazy.
F5 – każde wciśnięcie powoduje cofnięcie się o jedno polecenie w historii komend (działa identycznie jak strzałka w górę).
F6 – wstawia znak ^Z ([Ctrl]+[Z]).
F7 – wyświetla historię poleceń. Wybranie polecenia strzałkami i naciśnięcie klawisza [Enter] powoduje wpisanie komendy w linii komend.
F8 – działa podobnie jak [F5], ale po powtórnym wywołaniu danego polecenia historia interpretera wraca do ostatnio użytej komendy. Jeśli wpiszemy kilka znaków, wyświetlane będą tylko polecenia rozpoczynające się od nich.
F9 – po podaniu numeru polecenia z historii komend zostanie ono wyświetlone w wierszu edycji.
Logowanie się do systemu w określonych godzinach
Jeśli chcemy ograniczyć czas, w którym użytkownik może korzystać z komputera, to wystarczy, że posłużymy się komendą net user. Wywołujemy ją wraz z nazwą użytkownika, przełącznikiem /times, a po dwukropku podajemy dozwolone czasy logowania, wpisując dzień lub zakres dni oraz godzinę lub zakres godzin, w których użytkownik może się zalogować. Powinniśmy przy tym pamiętać, że dni tygodnia możemy wpisywać jako nazwy pełne lub skrócone, czas może być natomiast opisany w notacji 12- lub 24-godzinnej. W wypadku podania zapisu 12-godzinnego należy stosować dodatkowo odpowiednie opcje oznaczające rano (am lub a.m.) albo wieczór (pm lub p.m.). Jeśli wpiszemy parametr all, wówczas użytkownik będzie się mógł zawsze zalogować. Brak tej wartości oznacza natomiast dla niego, że nigdy nie zostanie wpuszczony do systemu.
Polecenie net user Janek /times:Pn-Wt,10-15;Cz-Pt,9-13 oznacza zatem, że Janek, z powodzeniem zaloguje się w Oknach tylko w poniedziałki i wtorki w godzinach od 10 do 15, a w czwartki i piątki w godzinach od 9 do 13. W środy, soboty i niedziele użytkownik nie będzie autoryzowany.
Udostępnianie zbiorów tylkow określonych godzinach
Z tak specyficznym problemem współdzielenia zasobów najczęściej spotykają się administratorzy sieci. Czasami jednak także zwykły użytkownik chce skorzystać z możliwości udostępniania jakiegoś zasobu (np. katalogu) tylko w ściśle określonym czasie. Aby wprowadzić nasz zamysł w życie, posłużymy się dwoma poleceniami - at oraz net share. Pierwsze z nich obsługuje okienkowy mechanizm harmonogramu zadań z linii komend. Dzięki niemu utworzymy odpowiedni udział sieciowy oraz usuniemy go o określonej godzinie. Dla przykładu: udostępnimy w LAN-ie folder o nazwie Wspólny znajdujący się na dysku C:\. Dodatkowo załóżmy, że udział ten będzie dostępny we wszystkie dni tygodnia od godziny 10 rano do 18 po południu. Aby wykonać założone zadanie, należy w linii komend wpisać polecenia:
at 10:00 /every:Pn,Wt,Sr,Cz,Pt,S,N net share
nazwa_udziału=C:\Wspólny
at 18:00 /every:Pn,Wt,Sr,Cz,Pt,S,N net share
nazwa_udziału /D
Dodanie tak zdefiniowanych zadań do harmonogramu jest jednak dużo prostsze niż "przeklikiwanie się" przez Zaplanowane zadania w Panelu sterowania. W podobny sposób możemy zautomatyzować także wiele innych codziennych zadań.
http://www.hal.trzepak.net/faq/winxp/faqxp.html -strona główna FAQ XP